ඇමෙරිකාවේ ජනප්රිය 12-ස්ට්රින් ගිටාර්, අද කලාකරුවන්ගේ මනාපය වන අතර, එය කෙසේ පවතිනවාද යන්න ගැන අලුත්ම පර්යේෂණයක් පෙන්වයි. ගීත ලොව පුරා රසවත් සංගීතයක් සකස් කරපු මේ වාදනය, මුලින්ම 19වන ශතවර්ෂයේ ඉදිරිපත් වූ දෙකක්ම නොසමාන වාදන උපකරණ වලින් ගොඩනැගී ඇත.
කොහොමද මේ 12-ස්ට්රින් ගිටාර් පටන් ගත්තා? 1896 දී ඔහේයෝ, ඔහුගේ නාමය Carl E. Brown, ඔහුගේ පේටන්ට් අංක 568,108 සමඟ 10-ස්ට්රින් ‘harp‑guitar’ එකක් නිර්මාණය කළේය. මේ වාදනයේ අඩු ස්ට්රින් හතක් ඔක්ටේව් වශයෙන්, ඉහළ දෙකක් එකම නෝට් එකේ වාදනය වුණා. පසුව, ජර්මානු-ඇමෙරිකානු නර්තකයා René Grunewald, Brownගේ පේටන්ට් අංකය තමන්ගේ ලේබලයේ සඳහන් කරමින්, 12-ස්ට්රින් ආකෘතියක් නිකුත් කළා. එම 12-ස්ට්රින් ගිටාර්, පාරම්පරික බාජෝ, මැන්ඩොලින් සහ ගිටාර් සංග්රහයන් (BMG) පත්රිකා ‘The Cadenza’ සහ ‘Crescendo’ වලින් විශාල ප්රසිද්ධියට පත් වුණා.
මෙම ඉතිහාසය වැදගත් කුමක්ද? පෙර කලින් අදහස් කළාට වඩා, 12-ස්ට්රින් ගිටාර්, 10-ස්ට්රින් harp‑guitar එකේ නිර්මාණාත්මක සංවර්ධනයක් බව තහවුරු කරයි. එම නිර්මාණය, සංගීත උපකරණ නිෂ්පාදන කර්මාන්තයට නව නිර්මාණාත්මක මාර්ගයක් විවෘත කළේය, සහ ගිටාර් වාදකයන්ට නව ශබ්ද පරාසයක් ලබා දුන්නා.
ශ්රී ලංකාවට ඇති වැදගත්කම
- ශ්රී ලංකාවේ ගිටාර් පාඨමාලා ගත කරන සිසුන්ට, 12-ස්ට්රින් ගිටාර්ගේ ඉතිහාසය සහ තාක්ෂණික විශේෂත්වයන් ගැන අධ්යාපනික දැනුමක් ලැබේ.
- දේශීය වාදකයින්ට, පාරම්පරික වාදන පද්ධති වලින් නව ශබ්ද පරාසයක් උදාවීමෙන් නිර්මාණශීලීත්වය වැඩි වේ.
- ඉන්දු-ඇමෙරිකානු වාදන උපකරණ නිෂ්පාදකයින්ට, ශ්රී ලංකාවේ ගිටාර් වෙළඳපලේ අලුත් අවස්ථා සොයා ගැනීමට හැකියාව ලැබේ.
අවසන් වශයෙන්, 12-ස්ට්රින් ගිටාර්ගේ මුල් මූලය පිළිබඳ නව තොරතුරු, සංගීත ඉතිහාසයෙහි රහස්ය කොටසක් හෙළි කරයි. ඉදිරියට, මේ වාදනයේ ඉතිහාසය සහ තාක්ෂණය, ගිටාර් ප්රේමීන්ට අලුත් ආදර්ශයක් ලෙස පවත්වාගෙන යාමට උපකාරී වේ.
