ආයුබෝවන්! වැඩිදුරටත් ක්රමවේදවල වැරදි හඳුනාගෙන, ඒවාට වගකීමක් නොදෙන ආකාරය ගැන අද අපි කතා කරමු. ඉන් පසු කරන post‑mortem රිටරෝස් (incident retrospectives) වල “ඇලීස් වැඩි අවධානයෙන් කරනු ඇත” කියන වාක්යවලට පිටුපස ගොඩක් වැරදි පද්ධති තිබෙනවා.
මෙවැනි රිටරෝස් වලදී “Should have…”, “If only…” වැනි වචන තවදුරටත් භාවිතා නොකර, “පද්ධතිය මේ සිදුවීමට ඉඩ දුන්නා” කියලා පද්ධති මට්ටමේ හේතු පෙන්වන්න. එවිට අපි හඳුනාගන්නේ, මනුෂ්යයාගේ වැරදි නොව, ඒ වැරදි නිසා පණිවිඩයක් පාරිසරිකයට පැන නැගෙන පද්ධතියේ හිඟයයි.
ඉදිරියට යාමට වැදගත් කරුණක් වන්නේ 5 Whys (පස් හේතු) ක්රමය භාවිතා කිරීම. බොහෝ විට “මනුෂ්යයාගේ වැරදි” කියලා නවතී, නමුත් පද්ධතියේ ගැටළුව දැන ගත යුතුයි. උදාහරණයක් ලෙස:
- ඇලීස් නව config එකක් deploy කළා → ඇයි? config validation එක අසාර්ථක වුණා.
- validation අසාර්ථක වුණා → ඇයි? එය අලුත් edge case එකක් ආව.
- edge case ආව → ඇයි? ඒ සඳහා test එකක් නැත.
- test නැත → ඇයි? config validation pipeline එකට හිමිකමක් නොතිබුණා.
- හිමිකමක් නැත → ඇයි? ඒක අසමත් කළේ අපේ සංවිධානයේ පාලන අවස්ථාවක් නොමැති වීම.
ඉන් පසු ක්රියාමාර්ගයක් ලෙස config validation එකේ හිමිකමක් ලබා දී, අලුත් test එකක් එක්කරන්න. මෙය පද්ධති‑මට්ටමේ විසඳුමක්.
ශ්රී ලංකාවට ඇති වැදගත්කම
ශ්රී ලංකාවේ තාක්ෂණික සමාජය මේ පදනමෙන් ලාභ ලබයි. ඩිවෙලොපර්ලා පද්ධති‑මට්ටමේ වැරදි හඳුනා ගැනීමට හැකියාව ලැබීමෙන්, සේවා නඩත්තු කාලය අඩු වෙයි, පාරිභෝගික විශ්වාසය ඉහළ යයි. සිසුන් ඉගෙනුම් ගත කරමින්, “blameless” පද්ධති සංස්කෘතිය අත්හදා බැලීමෙන්, ගැටළු විශ්ලේෂණය කිරීමේ කුසලතා වර්ධනය කර ගත හැක. ව්යාපාරිකයන් සඳහා, මෙවැනි ක්රමය භාවිතා කිරීමෙන් ධාරිතාව සහ ආදායම වැඩිවීම, අඛණ්ඩ සේවා සැපයුමෙන් පාරිභෝගික රැඳවීමේ හැකියාව වැඩිවේ.
අවසානයේ, රිටරෝස් වල “කවුරුත් නොදෝෂාකාරී” කියා කියවීම, පද්ධති‑මට්ටමේ නිවැරදි ප්රතිකාරයක් ලබා දීමේ පදනමයි. ඒ නිසා, සෑම සංවිධානයක්ම පද්ධති‑අපදාන වලින් ඉගෙනගෙන, තවත් හොඳ සේවාවක් සපයන්න පුළුවන්.
