ඉතා නවීන AI-චැට් බොට් එකක් සකස් කරන අතරතුර, කේතකරු මිතුරන්ට අමුතු අභියෝගයක් මුහුණ දුන්නා. නව පරිශීලකයෙකු ඇතුළත් වන විට, ත්රිත්ව ප්රශ්න – ‘ඔබ විසඳන ගැටළුව කුමක්ද?’, ‘ඔබේ අදහස කුමක්ද?’, ‘ඉලක්ක පරිශීලක කවුද?’ – යනවට පිළිතුරු ලැබුණු පසු, එම තොරතුරු {problem, idea, targetUser} ලෙස සුපිරි, පරීක්ෂා කළ JSON වස්තුවක් ලෙස ලබා ගැනීමේ අවශ්යතාවය තිබුණි.
පළමු ආකෘතිය සරළව තිබුණා: පරිශීලකගේ සෑම පිළිතුරක්ම ලැබීමෙන් පසු වස්තුව අස්ථානගත කර, සමාන පරීක්ෂාවක් කර, වැරදියක් ඇත්නම් මොඩලයට අමතර ප්රශ්නයක් අසනවා. මේ ක්රමය වැඩ කළත්, මැදම කාලයේ SchemaViolationError එකක් උත්පාදනය වූ විට, එම දෝෂ පණිවුඩය සෘජුවම චැට් කවුළුවට යවා, බොට් එක “idea”: expected string, received undefined” යන වගකීමෙන් පිරුණු පණිවුඩයක් පෙන්වූවා.
පළමු තැනැත්තේ try/catch භාවිතයෙන් එය නිරාකරණය කළා, නමුත් වෙනත් කොඩ් පථයක තවත් ලීක් එකක් දිගුවට පෙනී ගියා. ඒක පසුපස, කේතකරු තීරණය කළේ, එක් එක් ලීක් එකට පසුපස පැනීම වෙනුවට, shapecraft නමැති මෙවලමේ “turnaround mode” භාවිතා කිරීමයි. මෙහි මූලික අදහස වන්නේ, සංවාදය (conversation) සහ වස්තුවේ පරීක්ෂාව (validation) වෙන වෙනම කළ යුතු බවයි.
ශ්රී ලංකාවට ඇති වැදගත්කම
ශ්රී ලංකාවේ බොට් සංවර්ධකයන්, startup ආරම්භකයන්, සහ තාක්ෂණ විද්යා ශිෂ්යයන්ට මෙම පදනම ඉතා ප්රයෝජනවත්. පළමුව, සංවාදයේදී JSON ආකෘතිය අතුරුදන් කරමින්, පරිශීලකයාට “මිතුරන් වගේ” හැසිරවීමේ හැකියාව ලැබේ. දෙවැනි වරට, validation එක එකවර, සංවාද අවසානයේ පමණක් සිදු කරයි; එයින් පසු පසු පණිවුඩ දෝෂයන් හෝ අනිත්ය තොරතුරු පරිශීලකයාට නොපැමිණේ. තෙවැනි වරට, memory (JSON-serialize) භාවිතයෙන් stateless HTTP සේවාදායකයක් සකස් කර, සංවාද තත්ත්වය සුරකිමින්, පරිසරයක් මාරු වුනත් වැඩි පරිභෝජනයක් නැතිව ක්රියාත්මක කළ හැකිය. ඒ නිසා, ශ්රී ලංකාවේ තාක්ෂණික සමාජය AI-චැට් බොට්වල නවතම නිර්මාණ පදනමක් ගොඩනැගීමට, පදනම් මට්ටමේ දෝෂ හසු කිරීමේ ගැටළු වලින් මුදවා, වේගවත් නිෂ්පාදන කාලසීමාවක් ලබා ගත හැක.
අවසන් වශයෙන්, මොඩලයට “<<
