අපේ සංවිධානයේ නවතම ටිකට් සැලසුම් රැස්වීමේදී, එක් එක් කතාන්දර (story) එකක් පරික්ෂා කරමින්, මට දැක්කා අලුත් යෝජනා වලට ගැලපෙන තවත් කතාන්දරයක් ඇරඹුමට පෙර, පරණ කතාන්දරයක් කවදාවත් අවසන් කරලා නැති බවයි. මේ අත්දැකීම මට තේරුම් ගැන්වුණේ, එක් කතාන්දරයක් සම්පූර්ණ කරගන්නා විට, ඒකේ සීමා සහ ‘Definition of Done’ (DoD) පැහැදිලි නොවීමෙන් වැඩේ අස්ථිරව පැනෙන්නේ කියලා.
මම මූලිකව සිතූ දේ: කතාන්දරයක් ඇරඹුමත් සමඟම එහි අරමුණ, කාර්යභාරය, නියමිත ප්රතිඵල – සියල්ලක් ලියා තබා, අවසන් කිරීමේ මාර්ගය (Done) නිශ්චිත කර ගැනීම. නමුත් නව තාක්ෂණික අදහස්, API අලුත් කිරීම, UI යාවත්කාලීන කිරීම වැනි අතිරේක අදහස් එළියට එන විට, ඒවා වෙනත් කතාන්දරයක් ලෙස වෙන්කර ගත යුතුය. එවිට මුල් කතාන්දරය මගින් මාරු නොවී, නිමාවට පත් වීමේ හැකියාව වැඩිවේ.
මෙම ගැටලුවේ වැදගත්කම වන්නේ, වැඩ කාර්යක්ෂමතාවය අඩුවීම, බොහෝ විට “ඇරඹීම” වලටම පත් වීම, “අවසන් කිරීම” අමතක වීම. ඒ නිසා කණ්ඩායමට අලුත් අදහස් පවා අතුරුදන් වීමේ අවදානමක් ඇතිවෙයි. ඒ නිසා පහත පියවර 3 ක් අනුගමනය කිරීම ප්රයෝජනවත්:
- කතාන්දර සීමා තීරණය කරන්න: කාර්යය, කාල සීමාව, අවශ්ය නිමාව – සියල්ලක් ලියා තබා ගන්න.
- Definition of Done (DoD) සකස් කරන්න: කේත පරීක්ෂණ, ද්රව්ය පරීක්ෂාව, ලේඛන සම්පූර්ණ කිරීම වැනි අවශ්ය සියලුම පියවර ලැයිස්තුගත කරන්න.
- නව අදහස් වෙනත් කතාන්දරයක් ලෙස ලියා ගන්න: “අදාල කතාන්දරය” ඉවර නොවෙයි නම්, ඒවා නව කතාන්දරයක් ලෙස සකස් කර backlog එකට එක් කරන්න.
ශ්රී ලංකාවට ඇති වැදගත්කම
ශ්රී ලංකාවේ තාක්ෂණික සමාජය, විශේෂයෙන්ම සොෆ්ට්වෙයා සංවර්ධකයින්, ආරම්භක ව්යාපාරිකයින්, සහ IT ආයතන සඳහා මෙය විශාල පාරිභෝගික ගුණයක් ලබා දෙයි. කතාන්දර සීමා සහ DoD පද්ධතියක් අනුගමනය කිරීමෙන්:
- දළ වශයෙන් වැඩ කාලය අඩුවේ, නිමාවට ලැබෙන ව්යාපෘති ගුණාත්මක වේ.
- අභ්යන්තර සම්බන්ධතා වඩා පැහැදිලිවී, කණ්ඩායම් සාමාජිකයන් අතර ගැටළු අඩුවේ.
- ආරම්භකයන්ට “ඇරඹීම-අවසන් කිරීම” චක්රය ඉගෙන ගැනීමට හොඳ පුහුණුවක් ලැබේ, ඉන් පසු තවත් ව්යාපාරික අදහස් ඉක්මනින් ක්රියාත්මක කළ හැක.
එමනිසා, ශ්රී ලංකාවේ තාක්ෂණික පරිසරය තවත් වේගවත්, නව්ය, සහ පාරිභෝගික‑කේන්ද්රිත වීමට මෙය මූලික හුදකලා පියවරක් වේ.
අවසන් වශයෙන්, “ආරම්භ කරන්න එපා, අවසන් කරන්න” කියා අපි සියලුම කතාන්දරයන්ට අනුගමනය කළ යුතුය. නව අදහස් එන විට, ඒවා වෙනත් කතාන්දරයක් ලෙස ලියා තබා, ප්රධාන කතාන්දරය අවසන් කරගන්න.
