සමහර සමාජ මාධ්ය තිරස්වල "පර්ෆෙක්ට් නොකරන්න" කියන වාක්යය අතින් අසා ඇති බව අපි හැමෝම දන්නවා. ඒක අර්ථය වන්නේ අධික-ඉංජිනේරු වැඩ කරන්නේ කණ්ඩායමක් පාවෙන්නෙ කියලා. නමුත් එය සත්යය නොවේ. අධික-ඉංජිනේරු යනු වැරදි ගැටලුවට විසඳුමක් සොයන එකයි; වැඩි උනන්දුවක් හෝ ඉතා හොඳින් කරාම නොවේ.
ඇත්තටම පර්ෆෙක්ට් විසඳුමක් තිබේ, ඒත් ඒක ලැබීමට අවශ්යයි පැහැදිලි අවශ්යතා ලැයිස්තුවක්. ඔබට ඇති සෑම සීමාවක්, සම්පත්, කාලසීමාව, ක්රියාකාරකම් ආදියද තීරණය කරගත්තාම, එක්ම එකම විසඳුමක් ඉදිරියට එයි. එය පර්ෆෙක්ට් යනු ඒකම එකම අවශ්යතාවයට ගැළපෙන එකයි.
උදාහරණයක් ලෙස, නව ව්යාපෘතියක් ඇරඹුනොත්, ඔබට serverless, Python, Lambda වැනි තාක්ෂණ තේරීම් තිබේ. Python තෝරාගෙන Django හෝ Flask යන web framework දෙකෙන් එකක් තෝරාගත හැක. දෙකම සමාන ප්රතිඵල ලබා දෙයි, නමුත් ඔබගේ අවශ්යතා (උදා: වේගය, සංවර්ධන කාලය, කණ්ඩායමේ හැකියාව) අනුව එකක් පර්ෆෙක්ට් වේ.
ශ්රී ලංකාවට ඇති වැදගත්කම
ශ්රී ලංකාවේ තාක්ෂණ ශිෂ්යයින්, සංවර්ධකයින්, ව්යාපාරිකයින් සඳහා මේ අදහස විශාල ප්රයෝජන ගෙන දෙනවා.
- ශිෂ්යයින් – අවශ්යතා නිශ්චිතව තීරණය කිරීමේ හැකියාව ඉගෙන ගනිමින්, ව්යාපෘති කළමනාකරණයේ වැරදි පියවරවලින් වැළකී ඉක්මනින් ප්රායෝගික කුසලතාවන් ලබා ගනී.
- සංවර්ධකයින් – අධික-ඉංජිනේරු මඟින් කාලය හා සම්පත් අහිමි නොකර, නව තාක්ෂණ (serverless, Python, API) භාවිතයෙන් කාර්යක්ෂම විසඳුම් ඉදිරිපත් කරයි.
- ව්යාපාරිකයින් – නිවැරදි අවශ්යතා ලේඛනය කිරීමෙන්, අතිරේක පරිභාරය, අධික-ඉංජිනේරු වැරදි, සහ අස්ථාවර සේවා පද්ධති වලින් රැකවරණය වේ. මෙය කාර්ය සාධනය වැඩි කර, පාරිභෝගික රැඳවුමට සහය වේ.
අවසානයේ, පර්ෆෙක්ට් විසඳුමක් සොයා ගැනීමට අවශ්යයි – “කොහොමද?” කියලා නොකියව, “කොහොමට?” කියලා ප්රශ්න කරමින්, අවශ්යතා පැහැදිලි කරගැනීමයි.
එබැවින්, අධික-ඉංජිනේරු සංකල්පය වඩාත් හොඳින් හඳුනා ගනිමු, නිවැරදි අවශ්යතා මත පදනම් වූ පර්ෆෙක්ට් විසඳුමක් අපගේ තාක්ෂණික ගමනේ මාර්ගය වේ.
