එක් නව පර්යේෂණයක් අනුව, එක් එක් අමෙරිකානු සේවකයින් 25% ක් පෞද්ගලික රක්ෂණය නිසා තම කැමති නොවන රැකියාවන් තබා ගනී. මේ සංඛ්යාව පසුගිය පස් වසරවලදී තීව්රව ඉහළ ගොස් ඇති අතර, ත්රි-කාලීන රෝගයක් ඇති 41% කට වඩා වැඩි අය මේ තත්ත්වයට පත් වෙයි.
මෙම තත්වය පෞද්ගලික සෞඛ්ය රක්ෂණය පද්ධතියේ ඇති අසාධාරණ උත්සාහයන් මත පදනම්වයි. රැකියා සමාගම් සෞඛ්ය රක්ෂණය ලබා දීමේදී, වැටුප් වැඩි කිරීම, වැඩි දීමනා හෝ හොඳ වැඩපිළිවෙළක් සැපයීමට අවශ්යතාවය අඩුවෙයි. ඒ වෙනුවට, “කොහොමත් රක්ෂණයක් තියෙනවා” කියා සමාගමට පමණක් අවශ්යයයි. මේ නිසා සේවකයින්ගේ ආදායම අඩුවෙයි, වැඩි දුෂ්කරතාවක් පවතී.
නවෝත්පාදන ක්ෂේත්රයටත් මේ තත්ත්වය දැඩි බලපෑමක් කරයි. උදාරකයන් (innovators) තම අදහස් මතුවෙලා, නව ව්යාපාර හෝ තාක්ෂණික විසඳුම් ගොඩනඟා ගැනීමට අවස්ථාවක් සොයා යනවා. නමුත් රැකියා ආරක්ෂාව රැක ගැනීම සඳහා රක්ෂණය අවශ්ය වන නිසා, බොහෝ අය තමාගේ ව්යාපාරික අදහස් අත්හැර දමයි. මේ නිසා පුවත් මාධ්ය, තාක්ෂණික ආරම්භක ව්යාපාර, හෝ AI වැනි ඉදිරි තාක්ෂණයන්ට අත්යවශ්ය නවෝත්පාදන අඩුවෙයි.
ශ්රී ලංකාවට ඇති වැදගත්කම
ශ්රී ලංකාවේ තාක්ෂණික පරිසරය තවමත් නවෝත්පාදන මට්ටමට පත් නොවූ අතර, මේ වාර්තාවෙන් අපට ඉගෙන ගත හැකි දෙයක් ඇත:
- වැටුප් සහ දීමනා – රැකියා දායකයන් සෞඛ්ය රක්ෂණය පමණක් නොදෙයි නම්, තරුණ පුරවැසියන්ට උසස් වැටුප් සහ වැඩි දීමනා ලබා දීමට හැකියාව ලැබේ.
- ආයෝජන ආකර්ශනය – නවෝත්පාදන කණ්ඩායම් සහ ආරම්භක ව්යාපාර සඳහා ආයෝජකයින්ගේ ආකර්ශනය වැඩි වනු ඇත, එමෙන්ම ජාත්යන්තර වෙළඳපොලට පිවිසීමට අවස්ථාව ලැබේ.
- සෞඛ්ය ආරක්ෂාව – රජයේ සෞඛ්ය සේවා (NHS) වැනි සමාජ රක්ෂණයක් ඇතිවීමෙන්, තාක්ෂණික කාර්ය මණ්ඩලය රෝගී තත්ත්වයන් ගැන කඩිනම් අවධානයක් නොගැනීමෙන් වැඩි ඵලදායීත්වයක් ලබා ගත හැක.
ඒ අනුව, ශ්රී ලංකාවේ නීතිඥයින්, රජය සහ ව්යාපාරික නායකයන් පෞද්ගලික රක්ෂණය මත පදනම් වූ පද්ධතියේ අඩුපාඩු පිළිබඳ අවධානයක් දක්වා, සෞඛ්ය ආරක්ෂාව සමාජමය කරගැනීමට ක්රියාමාර්ග ගත යුතුය.
අවසන් වශයෙන්, සෞඛ්ය රක්ෂණය සම්බන්ධයෙන් නිදහස්, සාධාරණ හා නවෝත්පාදන‑මූලික පද්ධතියක් සකස් කිරීම, ශ්රී ලංකාවේ තාක්ෂණික ආර්ථිකය පවත්වාගෙන යාමට මූලික පදනමක් වනු ඇත.
