1985 දී Polaroid හි ඉලෙක්ට්රොනික ඉංජිනේරුවරයා බිල් ෆ්රීමන් යෝජනා කළ ත්රි‑පාර්ශවික ජිප්පර් අද MIT හි පර්යේෂකයන් විසින් 3D ප්රින්ට් කර නිශ්චිතව භාවිතයට ගෙන එයි. "Y‑Zipper" කියන නාමයෙන් හඳුන්වන මේ නව නිර්මාණය, ලවලක් වැනි මෘදු පටලයක් එකවර තද, භාරගත හැකි පීඩන රේඛාවක් බවට පරිවර්තනය කරයි.
පළමු වරට ෆ්රීමන්ගේ අදහස විනිශ්චය කරා වූ තරඟයෙන් බැහැරවුණත්, ඔහු එය පේටන්ට් කර ගෙන ගරාජ් එකේ රඳවා තිබුණා. වසර 40 කට පසු MIT හි CSAIL කණ්ඩායම එම පේටන්ට් එක විශ්ලේෂණය කර, සම්පූර්ණයෙන්ම නවීකරණය කරන ලදී. නිර්මාණකරු ජියාජි ලී සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම, සොෆ්ට්වේයාර් මගින් ජිප්පර් එකේ දිග, වක්රකෝණය, සෘජු, කුඹුරු, හෝ සෙරප් වැනි චලන විකල්ප 4ක් තෝරා ගත හැකි පද්ධතියක් සකසා, 3D ප්රින්ටරයට එය එවීමෙන් අවසන් නිමාව ලැබේ.
කොහොමද මෙය වැඩ කරන්නේ? ත්රි‑පාර්ශවික ලවල තුනක් එකට සම්බන්ධ කර, ජිප්පර් එකක් දමන මොහොතේ ඒවා ත්රිකෝණාකාරී, බර තවත් රීතික පීඩන රේඛාවක් බවට පත්වේ. නැවත අන්ජිප් කරන විට ඒ රූපය නැවත මෘදු තත්වයට පත්වේ. මෙය පෙර “tunable stiffness” උත්පත්තියන්ට වඩා සරල, පූර්ණවම පසුපසට හැරවිය හැකි හා අත්කිරීමේ අවශ්යතාවය නැතිව නිමැවුමකි.
ශ්රී ලංකාවට ඇති වැදගත්කම
ශ්රී ලංකාවේ ඉංජිනේරුවන්, නිර්මාණකරුවන්, හා විද්යා පුරෝගාමී සිසුන් සඳහා මෙම තාක්ෂණය විවිධ අවස්ථා සලසයි:
- කැම්පින් උපකරණ, පලාත් වාහන, හෝ ගෘහ භාණ්ඩ වල සරලව ගොඩනැගීම හා ගෙන යාම – ගාස්තු ඉතුරු කිරීම.
- රෝගී තත්ත්වයන් සඳහා මෘදු-කඩන උපකරණ නිර්මාණය, එමඟින් රෝගීන්ට පහසුකම් ලබා දීම.
- ස්මාර්ට් රොබෝ අත්කළා, රොබෝ අතිරේක පාලකයන් වැනි නව නිෂ්පාදන පද්ධති නිර්මාණය, තාක්ෂණික කුසලතා වර්ධනය.
- කලා, විද්යා ප්රදර්ශන හා තාක්ෂණික ප්රදර්ශනවල අභ්යන්තර සැලසුම් – නවෝත්පාදන සිතුවිලි ප්රවර්ධනය.
මෙම ජිප්පර් තාක්ෂණය, ප්ලාස්ටික් පදනමෙන් පමණක් පවතින නමුත්, ඉදිරියේදී ලෝහ පදනමකට මාරු වීමෙන් ශක්තිය හා දිගුකාලීන භාවය වැඩිවීමේ හැකියාව ඇත. ශ්රී ලංකාවේ ස්ථානාත්මක නිෂ්පාදන හා පර්යේෂණ කේන්ද්රවලට මේ සොෆ්ට්වේයාර්‑හාරිත නිර්මාණ ක්රමය අනුගමනය කිරීම, තාක්ෂණික ආයෝජනයන්ට නව මාර්ගයක් සලසයි.
අවසානයේ, Y‑Zipper නවීන 3D මුද්රණ තාක්ෂණය හා නව නිර්මාණ පද්ධති එකතු කරමින්, “මෘදු-දෘඪ” භාවිතය අලුත් මට්ටමකට ගෙන යයි. මෙය ඉදිරියේදී ග්රහලෝක, විනාශකාරී අවස්ථා, සහ දෛනික ජීවිතය තුළ විවිධ ක්ෂේත්රවල ප්රයෝජනයට පත් වීමට සුදානම් වේ.
